دوربین مداربسته آراد تصویر

دوربین مداربسته آراد تصویر

Computer controlled analytics and identification

منتشرشده در مقالات انگلیسی
شنبه, 20 تیر 1394 ساعت 13:15

Computer controlled analytics and identification

Computer controlled cameras can identify, track, and categorize objects in their field of view


Video Content Analysis (VCA) is the capability of automatically analyzing video to detect and determine temporal events not based on a single image. As such, it can be seen as the automated equivalent of the biological visual cortex

A system using VCA can recognize changes in the environment and even identify and compare objects in the database using size, speed, and sometimes colour. The camera’s actions can be programmed based on what it is "seeing". For example; an alarm can be issued if an object has moved in a certain area, or if a painting is missing from a wall, or if a smoke or fire is detected, or if running people are detected, or if fallen people are detected and if someone has spray painted the lens, as well as video loss, lens cover, defocuss and other so called camera tampering events


VCA analytics can also be used to detect unusual patterns in an environment. The system can be set to detect anomalies in a crowd, for instance a person moving in the opposite direction in airports where passengers are only supposed to walk in one direction out of a plane or in a subway where people are not supposed to exit through the entrances

VCA can track people on a map by calculating their position from the images. It is then possible to link many cameras and track a person through an entire building or area. This can allow a person to be followed without having to analyze many hours of film. Currently the cameras have difficulty identifying individuals from video alone, but if connected to a key-card system, identities can be established and displayed as a tag over their heads on the video

There is also a significant difference in where the VCA technology is placed, either the data is being processed within the cameras (on the edge) or by a centralized server. Both technologies have their pros and cons

Facial recognition system Is a computer application for automatically identifying or verifying a person from a digital image or a video frame from a video source. One of the ways to do this is by comparing selected facial features from the image and a facial database

The combination of CCTV and facial recognition has been tried as a form of mass surveillance, but has been ineffective because of the low discriminating power of facial recognition technology and the very high number of false positives generated. This type of system has been proposed to compare faces at airports and seaports with those of suspected terrorists or other undesirable entrants

Eye-in-the-sky surveillance dome camera watching from a high steel pole

Computerized monitoring of CCTV images is under development, so that a human CCTV operator does not have to endlessly look at all the screens, allowing an operator to observe many more CCTV cameras.[citation needed] These systems do not observe people directly. Instead, they track their behavior by looking for particular types of body-movement behavior, or particular types of clothing or baggage

To many, the development of CCTV in public areas, linked to computer databases of people's pictures and identity, presents a serious breach of civil liberties. Conservative critics fear the possibility that one would no longer have anonymity in public places.[65] Demonstrations or assemblies in public places could be affected as the state would be able to collate lists of those leading them, taking part, or even just talking with protesters in the street

Comparatively harmless are people counter systems. They use CCTV equipment as front end eyes of devices which perform shape recognition technology in order to identify objects as human beings and count people passing pre-defined areas

چگونه روزلوشن تصویر دوربین مدار بسته را محاسبه کنیم؟

جزئیات موجود در یک تصویر به وسیله مشخصه ای به نام رزولوشن تعریف می گردد. هرچه فاصله کانونی عدسی ها کوچکتر باشد، وسعت دید گسترده تر می شود. در اغلب عدسی ها، فاصله کانونی بزرگتر از ۹۰ درجه باعث نمایش تصاویر خمره ای و منحنی شکل شده و تصاویر مذکور در لبه ها فشرده می گردند. عدسی های مستقیم الخط (راست خطی)، مثل آنهایی که از تکنولوژی نوری خطی شرکت TECHNOLOGIES THEIA، استتفاده می کنند، اعوجاج خمره ای ندارند و بنابراین وضوح تصاویر به سمت لبه های تصویر نیز حفظ می شود.


تعدد تعاریف

رزولوشن دارای تعاریف بسیاری می باشد. و هیچ تعریف واحدی را نمی توان برای همه موقعیت ها بکار برد. در اینجا تنها تعاریف مربوط به صنایع نظارت تصویری ارائه شده است.

تعریف ۱: رزولوشن به تعداد خطوط TV یا پیکسلی که حسگر تصویر در دوربین مدار بسته برای ضبط تصاویر بکار می برد، گفته می شود. هرچه تعداد خطوط بیشتر باشد، امکان ضبط جزئیات بیشتر یا میدان دید بزرگتری توسط دوربین وجود خواهد داشت. برای دوربین های آنالوگ، این یک تعریف معمول و رایج می باشد. تعداد خطوط TV در یک تصویر می تواند 480،320،570 و... باشد.

تعریف ۲: رزولوشن می تواند به عنوان تعداد کل پیکسل ها بیان شود. با استفاده از دوربین های مگاپیکسلی، به طور کلی رزولوشن عبارت است از حاصل گرد شده تقسیم تعداد کل پیکسل ها بر 1000000 جدول ۱ نمونه ای از رزولشون دوربین های مگاپیکسلی معمولی را نشان می دهد.

جدول 1:


تعداد کل پیکسل ها

پیکسل های عمودی

پیکسل های افقی





1.3 MPIX




















جدول 1: تعداد پیکسل ها برای فرمت های مختلف دوربین مگاپیکسلی

دو نوع تعریف برای ویدئوی HD وجود دارد. دو برابر بودن رزولوشن در دوربین های HD 1080 در مقایسه با دوربین HD720، به معنی دو برابر بودن جزئیات و یا میدان دید تصاویر گرفته شده توسط آنها می باشد.

تعریف 3: رزولوشن می تواند سطح جزئیاتی باشد که یک تصویر قادر به ایجاد و یا ضبط و ذخیره آن می باشد. رزولوشن در حسگر تصاویر، به عنوان تعداد جفت خطاها به ازای هر میلی متر می باشد که به طور معمول توسط طراحان عدسی ها و مهندسین فناوری های نوری بکار می رود.


هر چقدر تعداد پیکسل ها در یک سنسور تصویری افزایش یابد، اندازه پیکسل ها کوچکتر می شود و برای دستیابی به بهترین تمرکز، به عدسی هایی با کیفیت بیشتر، نیاز خواهد بود. عدسی های دارای کیفیت بالاتر شامل عدسی هایی که توسط فناوری های THEIA ساخته شده اند، در زمره دوربین های مگاپیکسلی یا چند مگاپیکسلی قرار می برند و این موضوع به این معنی است که تصویر در محدوده رزولوشنی که دوربین برای آن طراحی شده است، به شدت متمرکز و واضح است.

تعریف 4: رزولشون می تواند به وسیله تعداد پیکسل های موجود در هر فوت یا متر از یک جسم، مشخص شود. این نگاشت ابعاد سنسور تصویر بر روی جسم، برای محاسبه اینکه چه سطحی از جزئیات در تصویر دیده می شود، بهترین روش محسوب می شود.

به طور اساسی، این یعنی حاصل تقسیم میدان دید افقی دوربین بر تعداد پیکسل های افقی. با این روش، تعداد پیکسل ها به ازای هر فوت به دست می آید؛ که می تواند به کیفیت تصویر نیز وابسته باشد.

تعریف مذکور، در ادامه این مقاله به طور مفصل توضیح داده خواهد شد.

ملزومات رزولوشن

هنوز یک استاندارد صنعتی برای سطوح دقیقی که در هر برنامه کاربردی نظارت ویدئویی مورد نیاز است، وجود ندارد. وجود پیکسل های بیشتر در تصویر مورد نظر، باعث رزولوشن بالاتر همچنین تشخیص و تعیین هویت موثرتری خواهد شد. با این وجود جزئیات بیشتر نیازمند دوربین هایی با رزولوشن بالاتر یا تعداد دوربین های بیشتری می باشند و بنابراین پهنای باند و حافظه بیشتری نیز برای ذخیره سازی مورد نیاز خواهد بود. البته در این مورد باید بین بودجه در نظر گرفته شده برای پروژه و سطح جزئیات، تعادل وجود داشته باشد.


در جدول 2، یک تصویر با سطوح مختلفی از وضوح تصویر (رزولوشن) نشان داده شده است که شامل جزئیات بیشتر برای شناسایی واضح تر با مشخصات 60PIX/FT و ردیابی اجسام متحرک برای میدان دید وسیع تری در 10PIX/FT می باشد. هر تصویر دارای تعداد پیکسل های یکسانی است، اما هر چقدر میدان دید افزایش یابد، تعداد پیکسل ها به ازای هر فوت در تصویر، کاهش می یابد.

به علت اینکه در یک تصویر در مقایسه با دیگری، پیکسل های بیشتری وجود ندارد، بنابراین اثری در مقدار اطلاعات منتقل شده روی شبکه، به وجود نمی آورد و انتقال تصویری با وضوح بالاتر یا میدان دید وسیع تر نیز، هیچ تنزلی در کارایی شبکه ایجاد نمی کند.


سطح رزولوشن



سطح رزولوشن



تشخبص هویت (جزئیات بیشتر)



آشکارسازی (امنیت عمومی)



سطح رزولشون



سطح رزولوشن



شناسایی (جزئیات قانونی)



عمومی (ردیابی متحرک ها)



جدول 2: هر چه وسعت دید افزایش می یابد، تعداد پیکسل های موجود در هر فوت کاهش خواهد یافت، بنابراین هر تصویری دارای تعداد پیکسل های یکسان و مشابهی می باشد و از این رو مقدار بار یکسانی به شبکه اعمال خواهد شد.

مقایسه سطح امنیت دوربین مدار بسته تحت شبکه با آنالوگ

مقاله قسمت دوم


امنیت شبکه و انتقال امن


انتقال اطلاعات به مثابه انتقال یک سری مدارک حساس از یک شخص به شخص دیگر می باشد. هنگامی که فرستنده بخواهد مدارک را ارسال کند، ابتدا باید مشخصات خود را اعلام کند. پس از این مرحله باید مشخص شود که آیا هویت اعلام شده با شخص فرستنده مطابقت دارد یا نه و در نهایت باید مشخص گردد که آیا این شخص قابل اعتماد است.اگر تمام این موارد به خوبی پشت سر گذاشته شوند، بسته مهر و موم شده ارسال گشته و به گیرنده خواهد رسید.




گیرنده نیز فرایندی مشابه با فرستنده را پشت سر خواهد گذاشت و صحت و مهر و موم نیز مورد بررسی قرار خواهد گرفت. پس از دریافت بسته، گیرنده آن را باز خواهد کرد و مدارک را خواهد خواند. یک ارتباط امن نیز بدین شکل انجام می گیرد و شامل سه مرحله می باشد:


۱ـ معرفی: مرحله اولیه به منظور معرفی فرستنده به شبکه و مقصد می باشد این مرحله به واسطه تعریف نام کاربری و رمز ورود، فیلترینگ آی پی MAC/ و یا SSL انجام می پذیرد.


۲ـ مجوز: هنگامی که بخش اول به پایان رسید، پیش از آنکه اتصال شکل گیرد، مجوز کاربر باید بررسی گردد. در این مجوز میزان دسترسی کاربر مشخص شده است. سطح دسترسی به واسطه یک پایگاه داده ای از پیش تعیین شده تعریف می شود و به واسطه نام کاربری و رمز ورود به کاربر اختصاص داده می شود.


۳ـ سطح محرمانه بودن: بخش نهایی تعیین سطح محرمانه بودن اطلاعات می باشد. این بخش به وسیله کدگذاری ارتباط شکل می گیرد و افراد غیرمجاز را محدود می کند. استفاده از سیستم کدگذاری می تواند باعث کاهش دسترسی و سطح عملکرد کاربر گردد. در این بخش از روش های مختلفی استفاده می شود که از این جمله می توان به (VPN و SSL/TLSHTTPS) اشاره کرد.





VPN یک تونل امنیتی بین نقاط ارتباطی برقرار می سازد. تنها سیستم هایی که کلید صحیحی داشته باشند،می توانند از طریق این تونل به شبکه متصل شوند و دیگر سیستم نهای موجود بین سرور و کلاینت قادر به دسترسی و دیدن اطلاعات نمی باشند. با استفاده از VPN، سایت های مختلف می توانند به شکلی ایمن از طریق اینترنت به یکدیگر متصل شوند.




یکی از روش های تامین امنیت، کدگذاری اطلاعات می باشد. بدین طریق تنها فردی که مجوز داشته باشد می تواند از اطلاعاتی که ارسال شده استفاده نماید. در این حالت تونل امنیتی مانند VPN وجود ندارد. تکنیک های کدگذاری مختلفی وجود دارد که از این قبیل می توان به WEP، SSL و WPA اشاره کرد که دو مورد آخر مربوط به شبکه های بی سیم می باشند. هنگامی که از SSL یا H-TPS استفاده می کنیم، تمام اطلاعات ارسال شده از طریق شبکه کدگذاری می شوند و تنها گیرنده مجوزدار قادر است این اطلاعات را باز نماید.


حفاظت از اجزا / ردیابی ورود بدون مجوز


هر شبکه می تواند در خطر تهاجم قرار داشته باشد. مهاجم می تواند به سیستم یا امنیت شبکه آسیب برساند. مهاجمانی همچون ویروس ها، کرم ها و تروجان ها امروزه بسیار رایج شده اند. برای غلبه بر این تهاجمات از فایروال ها و آنتی ویروس ها استفاده می شود و سیستم های کاربری مجبورند تا به طور مداوم اطلاعات خود را از طریق شرکت های سازنده، به روز کنند. هنگامی که یک LAN به اینترنت متصل می شود، فایروال باید فعال باشد. فایروال به منزله یک نگهبان است که از ورود اطلاعات مضر و غیرمجاز از طریق اینترنت به شبکه جلوگیری می نماید. از فایروال همچنین می توان جهت فیلتر کردن انتقال اطلاعات و یا محدود کردن دسترسی نیز استفاده کرد.



امنیت در شبکه های بی سیم


با توجه به ماهیت ارتباط بی سیم، هر جا که یک سیستم بی سیم موجود باشد، امکان ورود به شبکه وجود دارد، پس نیاز امنیتی در شبکه های بی سیم بیشتر از سایر شبکه ها است. رایج ترین استاندارد به کار رفته در شبکه های بی سیم، WEP می باشد. در این سیستم از کدگذاری RSA بر پایه RC4 استفاده شده است و از دسترسی افراد غیرمجاز جلوگیری می شود، اما در این روش خود کلید، قفل گذاری نمی شود و قفل می تواند باز شود. به همین دلیل این سیستم یک سیستم امنیتی پایه و ساده می باشد. یک کلید WEP به طور معمول متشکل از (۶۴)۴۰ یا ۱۲۸ بیت می باشد. برای تقویت امنیت شبکه های بی سیم، می توان از فیلترینگ آی پی یا MAC نیز استفاده کرد.


امروزه از استانداردهای جدیدی همچون WPA استفاده می شود که سطح امنیتی را بسیار افزایش داده و کمبودهای استاندارد WEP را جبران نموده است.



آنچه در این مقاله مورد توجه بوده، تفاوت های بین سیستم های نظارتی دوربین مدار بسته و سیستم های مبتنی بر آی پی نیست، بلکه امنیت این سیستم ها است. زمانی که از یک سیستم مدار بسته استفاده می کنیم تنها باید امیدوار باشیم که کسی کابل و تجهیزات را پیدا نکند، اما در سیستم های نظارتی مبتنی بر آی پی ابزار و روش های بسیار زیادی برای محدود کردن دسترسی و بالا بردن امنیت انتقال وجود دارد. همواره باید به خاطر داشت ضعیف ترین حلقه زنجیر نیست.

مقایسه سطح امنیت دوربین مدار بسته تحت شبکه با آنالوگ (مقاله قسمت اول)

مقاله قسمت اول

آیا پیش از ترک منزل، درب ها را قفل می کنید؟

اکثر افراد پیش از ترک منزل، درب ها را قفل می کنند، اما آیا از این بابت که شخص دیگری کلید منزل ندارد، می توان مطمئن شد؟ با قفل کردن درب منزل می توان از ورود افراد جلوگیری کرد، اما اگر کسی به کلیدهای ما دسترسی یابد به سادگی می تواند وارد منزل ما شود. حفاظت از اطلاعات نیز همچون حفاظت از منزل است، در این مقاله به سیستم های نظارتی و امنیتی برای حفاظت از اطلاعات خواهیم پرداخت.


همواره یکی از مهم ترین مسائل عمده سازمان ها حفظ امنیت بوده است. تفاوتی که امروزه نسبت به گذشته در این مورد مشاهده می شود، تغییر شیوه های حفاظتی است. یکی از روش هایی که طی چند سال گذشته استفاده شده است کاربرد آی پی اختصاصی برای انتقال اطلاعات می باشد. نکته قابل توجه در روش های گوناگون سطح امنیتی و میزان آسیب پذیری در برابر حفره های امنیتی می باشد. در این مقاله سعی بر این است تا به توضیح روش ها و تکنیک های متفاوتی که می توانند سیستم های تحت شبکه را گسترش دهند، بپردازیم.

ما به عنوان یکی از پیشروان صنعت نظارت تصویری بر پایه آی پی، مشاهده می کنیم که در زمینه صنعت آنالوگ برخی کاربران از نحوه عملکرد این شبکه ها در حیطه انتقال و ذخیره اطلاعات راضی بوده و توجهی به سطح امنیت آن ندارند. ما در این زمینه با این کاربران موافق نیستیم وامنیت شبکه های دیجیتال را بیشتر از آنالوگ می دانیم و البته برای این مخالفت دلایلی داریم:

طراحان می توانند در زمینه امنیت شبکه ها چه آنالوگ و چه دیجیتال تلاش کنند، اما ابزار امنیتی در این دو شبکه یکسان نمی باشد.

حفاظت اطلاعات و روش های به کد در آوردن داده ها در سیگنال های آنالوگ تقریبا وجود ندارد.

کپی برداری اطلاعات از یک سیستم آنالوگ می تواند بدون به جا گذاشتن هیچ ردپایی انجام گیرد.

تصاویر آنالوگ را می توان بدون به جا گذاشتن اثری تغییر داد و یا سانسور کرد.

تعداد ابزار حفاظتی در زمینه سیستم های دیجیتال، بی شمار است.

ابتدا اجازه دهید به موارد اصولی و اختلافات بین دو سیستم بپردازیم:

موارد اصولی

شما قادر هستید به هر اندازه که تمایل داشته باشید سیستم خود را محدود کنید. در این خصوص در نظر بگیرید که شما می توانید درب منزل تان را قفل کنید و یا بدون قفل کردن، منزل را ترک کنید.

یک دوربین تصویری در شبکه تنها در صورتی قابل دسترسی است که مجوز آن را صادر کرده باشید.

قدرت هر زنجیر به اندازه ضعیف ترین حلقه آن است.


تفاوت اساسی شبکه های آنالوگ و دیجیتال

یک وسیله در شبکه ای مبتنی بر آی پی یک جزء فعال می باشد و می تواند اطلاعات را به صورت فعال پردازش کند.

یک جزء آنالوگ نمی داند که کجاست و چه می کند بنابراین غیرفعال است.

مقایسه دوربین های مداربسته و سیستم های تحت شبکه

یک سیستم متشکل از دوربین مدار بسته سنتی، همان گونه که از نامش برمی آید، بسته عمل می کند. در این سیستم شما تنها قادرید به واسطه مدار داخلی دسترسی را مقدور سازید و هیچ امکانی برای دسترسی به دیگر سیستم های خارج از مدار داخلی وجود ندارد، زیرا این سیستم یک سیستم بسته است. تمام سیسم کشی ها اختصاصی است و از سیستم های دیگر مجزا شده است. هدف اصلی در این سیستم ارائه یک مجموعه تک منظوره می باشد، در این شبکه ما قادریم بدون اینکه شخصی متوجه شود تصاویر را تحریف کرده و یا حتی قطع کنیم.

یک سیستم مبتنی بر آی پی با طراحی مشابه نیز یک سیستم بسته و اختصاصی است که سیم کشی و تجهیزات شبکه خود را با دیگران به اشتراک نمی گذارد و تنها راه دسترسی به آن استفاده از مدار این سیستم می باشد. به عبارتی این سیستم نیز یک سیستم بسته است، اما در اینجا شباهت ها به پایان می رسد.

هرچند که شما به صورت الکترونیکی قادرید به شبکه متصل شوید، اما تنها در صورتی می توانید از اطلاعات استفاده کنید که از مدیر شبکه مجوز داشته باشید. روش های متعددی برای پیشگیری از تحریف تصاویر وجود دارد. در این مقاله به برخی از این روش ها می پردازیم. نیاز یک سیستم مبتنی بر آی پی جهت به اشتراک گذاشتن بخشی از داده ها یا ابزارهای خود با دیگر سیستم ها را می توان با طراحی و مدیریت صحیح برآورده ساخت. بدین شکل تنها افرادی که مجاز به استفاده از اطلاعات می باشند به آن اطلاعات دسترسی پیدا می کنند و دیگران قادر به تغییر اطلاعات نمی باشند. در این مقاله به این مباحث نیز خواهیم پرداخت.



یکی از تهدیداتی که شبکه را مورد هدف قرار می دهد، این است که شخصی بدون مجوز به اطلاعات شبکه دسترسی یابد. این مشکل اغلب در شبکه های بی سیم به گوش می رسد و دلیل آن باز گذاشتن درب ورودی می باشد.

هنگامی که یک کاربر وارد شبکه می شود، قادر است از اطلاعات استفاده کرده و در کنار این مورد ویروس هایی را نیز وارد شبکه نماید که به سرور و شبکه آسیب برسانند. برای جلوگیری از این گونه آسیب ها و تهدیدات تکنیک هایی وجود دارد که یکی از اساسی ترین آنها استفاده از رمز عبور و فیلترینگ آی پی می باشد. بدین شکل تنها کاربرانی که مجوز داشته باشند، می توانند به شبکه دسترسی پیدا کنند.

همواره به خاطر داشته باشید که قدرت یک زنجیر به اندازه ضعیف ترین حلقه آن است، پس باید حلقه های ضعیف را تقویت کرد. در یک سیستم، رمز ورود به منزله کلید است. فیلترینگ آی پی تنها به کاربرانی اجازه دسترسی می دهد که آدرس آی پی آنها از قبل برای شبکه معرفی شده باشد. البته می توان این روش را با محدود کردن دسترسی از طریق آدرس MAC کامپیوتر کاربر نیز تقویت کرد.

شبکه های تک منظوره در برابر شبکه های چند منظوره

همانگونه که در بالا توضیح داده شد، یک شبکه تک منظوره که به شبکه های ویدئویی اختصاص داده شده باشد، می تواند به وسیله رمز ورود و فیلترینگ آی پی از ورود کاربران غیرمجاز جلوگیری کند. برای افزایش ایمنی می توان از سیستم کدگذاری و معرفی استفاده کرد. در زیر این موارد را بیشتر بررسی می کنیم.

در شبکه های چند منظوره پیچیدگی بیشتر است و باید موارد بیشتری را مدنظر قرار دهیم. برای مثال باید از تداخل سیستم ها جلوگیری کنیم. اینگونه شبکه ها باید به شکلی طراحی شوند تا ترافیک بین سیستم ها را از یکدیگر جا کرده و کاربران مربوط به زیر سیستم ها را از یکدیگر تمایز بدهد. اگر سیستم به خوبی مدیریت شود و سطح امنیتی به شکلی مناسب ارایه شود، احتمال تهدید به حداقل می رسد. برای افزایش سطح ایمنی در این سیستم نیز می توان از سیستم کدگذاری و معرفی استفاده کرد.

شبکه های بسته در اینترنت

یکی از مباحث بسیار حساس، حفظ امنیت در زمانی است که شبکه به اینترنت متصل می شود. اتصال به اینترنت می تواند جهت انتقال تصاویر و یا دسترسی کاربران اینترنت به سیستم ویدئویی باشد. هر کامپیوتری که به شبکه اینترنت متصل می شود باید از سطح ایمنی و حفاظتی بالایی برخوردار گردد.

اگر سیستم بسته باشد و به اینترنت نیز متصل نباشد، محدودیت کاربری وجود دارد و تنها کاربرانی که ما برای سیستم تعریف کرده ایم اجازه اتصال به شبکه را دارند، اما اگر شبکه به اینترنت متصل شود، کلیه دوربین ها از طریق اینترنت قابل دسترسی می گردند، البته این مساله مطلوب ما نیست بلکه باید بتوان کاربران را محدود کرد و از طریق اینترنت نیز به آنها اجازه دسترسی داد. برای دستیابی به سطح ایمنی مقبول، می توان از روش های متنوعی استفاده کرد. برخی از این روش ها شامل حفاظت به واسطه رمز ورود، فیلترینگ آی پی، فیلترینگ آدرس MAC راه حل های VPN معرفی و کددهی با استفاده از SSL/TLS می شود.

پایان قسمت اول


نصب دوربین مدار بسته آسانسور(قسمت دوم)

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 04 تیر 1391 ساعت 16:42

نصب دوربین مدار بسته آسانسور


محیط بالای کابین آسانسور به علت وجود موتورها، رله ها، سوئیچ ها و مدارهای الکترونیکی به شدت نویزی است. یکی از ویژگی های فیبر نوری عدم نویزپذیری آن است و به همین دلیل می توان از فیبر نوری برای انتقال بدون نویز سیگنال ویدئو از کابین آسانسور، به جعبه تقسیم و سپس از آن به نمایشگر استفاده کرد. امروزه برای حل مشکل کابل کشی و محیط نویزی بالای کابین آسانسور، استفاده از سیستم های انتقال بی سیم تحت پروتکل های ۸۰۲٫۱۱ به عنوان جایگزین کابل کواکسیال، زوج تأیید شده و فیبر نوری مطرح شده است. فهرست تجهیزات لازم برای این سیستم آنالوگ در آسانسورها و راهرو در جدول ۹-۱ گردآوری شده است.




محل نصب

مشخصات فنی پایه



دوربین آنالوگ ۴٫۳٫۲٫۱

یک دوربین برای هرکابین آسانسور

نوع:رنگی، حسگر CCD

قطر حسگر:۱/۴ یا ۱/۳ اینچ

دریچه دیافراگ خودکار یا شاتر الکترونیکی

روش سوار کردن لنز:CS یا MINI ۱۲ میلی متر

ولتاژ ورودی:VAC24 یا VDC12 با استفاده از مبدل VAC230




کابین آسانسور

دریچه دیافراگم:دستی یا خودکار

فاصله کانونی:۲/۸ میلی متر روی حسگر ۱/۳ اینچی، ۲/۵ یا ۲/۲ میلی متر روی حسگر ۱/۴ اینچی F/#:۱/۸

روش سوار کردن لنز:CS یا MINI (۱۲ میلی متر)

برای تنظیم فاصله کانونی از کیت لنز استفاده شود و یا به جدول تعیین فاصله کانونی شرکت سازنده لنز مراجعه شود.



دوربین کنجی ۶٫۵

راهرو منتهی به آسانسورها

نوع:رنگی یا سیاه – سفید، حسگر CCD

قطر حسگر:۱/۴ یا ۱/۳ اینچ

فاصله کانونی:۳/۸ میلی متر روی حسگر ۱/۴ اینچی

روش نصب لنز:CS یا MINI (۱۲ میلی متر)



محفظه نگهدارنده دوربین

کابین آسانسور

نوع:داخل ساختمان

مثلثی، کنجی، ضد خرابکاری و دستکاری

جنس:فولاد ضدرنگ، پلی کربنات



محفظه نگهدارنده دوربین


نوع:داخل ساختمان

ضدخرابکاری و دستکاری

جنس:فولاد ضدزنگ، پلی کربنات



نمایشگر ۲٫۱


نوع:رنگی، لامپی، LED یا LCD

ابعاد صفحه نمایش:۲۱٫۱۹ یا ۲۳ اینچ

محل نصب:روی پایه

صدا:با صدا یا بی صدا



نمایشگر ۴٫۳

اتاق کنترل

نوع:رنگی، لامپی، LED یا LCD

ابعاد صفحه نمایش:۱۹٫۲۱٫۱۳٫۹ اینچ

محل نصب:روی میز کنترل، رک

صدا:با صدا یا بی صدا



چهار بخش کننده (QUAD)

اتاق کنترل

تعداد کانال ها:۴

روش نمایش:تمام صفحه، چهارتایی، ترتیبی




اتاق کنترل

تعداد کانال:۸

روش نمایش: برنامه ریزی شده، ترتیبی




اتاق کنترل


قابلیت فشرده سازی:MPEG-4,H.264

قابلیت:تشخیص حرکت در صحنه،درگاه های ورودی/خروجی، درج تاریخ،زمان و شناسه دوربین در ویدئو




اتاق کنترل

نوع:حرارتی، INK-JET،سیاه سفید یا رنگی




(الف) متصل به محور آسانسور (ب) جعبه تقسیم در وسط مسیر حرکت آسانسور

نوع:UTP، کواکسیال، فیبر نوری

محل نصب: بدون محافظ، داخل لوله منعطف، درون یا روی دیوار



سیستم انتقال بی سیم

انتقال ویدئو از کابین آسانسور به اتاق کنترل

الف) نوع:فرستنده/گیرنده WIFI تحت پروتکل 11B.802،11A.802 یا 802.11G



منبع تغذیه UPS

اتاق کنترل



توان خروجی:۵۰۰ وات

سطح روشنایی فضای داخل کابین در اثر باز و بسته شدن درب آسانسور تغییر می کند. از این رو برای جلوگیری از تأثیر تغییرات سطح روشنایی بر کیفیت ویدئو باید از لنزهایی با دریچه دیافراگم خودکار یا دستی و یا شاتر الکترونیکی استفاده شود. میدان دید افقی لنزی با فاصله کانونی ۳٫۵ میلی متر روی حسگر ۱٫۲ اینچی، ۱۰۴ درجه است. میدان دید افقی همین لنز با فاصله کانونی ۲٫۸ و ۲٫۲ میلی متر روی حسگرهای ۱٫۳ و ۱٫۴ اینچی به ترتیب ۹۶ و ۹۳ درجه است. برای داشتن میدان دید ۶۰ درجه (مناسب برای پوشش راهروی منتهی به آسانسورها) باید از لنزی با فاصله کانونی ۸ میلی متر و حسگر ۱٫۲ اینچی،و یا لنزی با فاصله کانونی ۶ میلی متر و حسگر ۱٫۳ اینچی استفاده شود. تعیین ابعاد نمایشگرهای داخل راهرو تحت تأثیر ابعاد راهرو فاصله افراد از آنها و طریقه نصب روی پایه نگهدارنده قرار دارد و قطر آنها باید به اندازه ای بزرگ (۱۷ تا ۲۳ اینچ) باشد که تصویر چهره و رفتار افراد داخل آسانسور به راحتی قابل تشخیص باشد. وضوح تصویر نمایشگرهای داخل اتاق کنترل باید بالا باشد و به همین دلیل از این رو استفاده از نمایشگرهای لامپی یا LED با قطر ۹ یا ۱۵ اینچ توصیه می شود. دستگاه دی وی آر با ۴ کانال برای ضبط و مدیریت ویدئوی دوربین های آسانسور استفاده می شود و چاپگر داخل اتاق کنترل با ذکر تاریخ، زمان و نام دوربین، یک نسخه چاپی قابل استناد در دادگاه ها تولید می کند.


فهرست سوالات و نکات مهم در طراحی سیستم ویدئوی حفاظتی آسانسور

در طراحی هر نوع سیستم ویدئوی حفاظتی آسانسور برای به حداکثر رساندن جلوگیری از وقوع جرم باید به نکات و سوالات زیر توجه گردد:

ـ دوربین مدار بسته کابین آسانسور باید به شیوه روکار نصب شود یا به صورت توکار باشد؟ توصیه می شود از دوربین روکار با برچسب هشداردهنده استفاده شود تا افرادی که قصد عمل مجرمانه دارند دچار اضطراب شوند.

ـ عدم آگاهی مجرم از تحت نظر بودن تنها مزیت استفاده از دوربین توکار یا مخفی است و در نتیجه افزایش احتمال دستگیری وی توسط نگهبانان را در پی دارد.

ـ برخی از مسافرین از وجود دوربین توکار یا مخفی دچار اضطراب می شوند. به همین دلیل استفاده از این نوع دوربین ها ممکن است تأثیرگذاری کمتری داشته باشد.

ـ میدان دید دوربین داخل کابین آسانسور باید از نوع باز باشد. بهترین سیستم ها دارای میدان دید افقی ۹۰درجه و میدان عمودی ۷۰درجه هستند. زاویه دوربین نسبت به دیوارهای کابین و سقف باید ۴۵درجنه باشد.

ـ نباید هیچ نقطه کوری در کابین آسانسور باشد.

ـ محفظه نگهدارنده دوربین باید از نوع ضدخرابکاری و ضددستکاری باشد.

ـ روشنایی داخل آسانسور باید برای استفاده از انواع حسگرهای استاندارد CCD یا CMOS مناسب باشد.

ـ آیا برای افزایش امنیت اجازه نصب نمایشگر در هر طبقه وجود دارد؟ در اکثر سیستم های این چنینی، از یک نمایشگر در راهروی منتهی به آسانسور و اتاق کنترل استفاده می شود.

ـ توصیه می شود ویدئو دوربین ها به صورت پیوسته ضبط شود.

نصب دوربین مدار بسته آسانسور(قسمت اول)

منتشرشده در مقالات سایت
چهارشنبه, 21 خرداد 1393 ساعت 18:38

نصب دوربین مدار بسته آسانسور

ضروری ترین ویژگی سیستم ویدئویی حفاظتی داخل آسانسور مشاهده تمام فضای داخل آن است. از طرف دیگر ویدئوی ضبط شده باید کیفیت و وضوح تصویر بالایی برای تشخیص چهره افراد داشته باشد.

تمام فضای داخل آسانسور با استفاده از دوربینی با میدان دید باز و محفظه نگهدارنده مناسب قابل کنترل است. ویدئوی این دوربین برای نمایش زنده به اتاق کنترل، اتاق مدیر و راهرو منتقل می شود و افرادی که قصد سوار شدن به آسانسور را دارند از وضعیت داخل کابین آسانسور از طریق مشاهده ویدئو در نمایشگر نصب شده در راهرو آگاه می شوند. از طرف دیگر افراد داخل آسانسور از کنترل رفتار خود داخل آسانسور مطلع می شود.


میدان دید افقی و عمودی دوربین مدار بسته نصب شده در آسانسور باید به ترتیب ۹۰ و ۷۰ درجه باشد و محور دید آن با هر دیوار و با سقف باید زاویه ای ۴۵ درجه داشته باشد. این موقعیت هندسی باعث ایجاد پوشش کامل فضای داخل آسانسور می شود. در برخی از کاربری ها برای پنهان سازی زاویه دید دوربین از پنجره های پلاستیکی یا پلی کربناتی یک طرفه اسفاده می شود. دوربین های داخل آسانسور باید مشخصات فنی دیگری نیز داشته باشند که از جمله آنها می توان به ۱) محفظه نگهدارنده با قابلیت قفل شده، ۲) دسترسی آسان به لنز و دوربین برای تعمیر کاران، ۳) پنجره نشکن پلاستیکی و قابل جداسازی، ۴) بیرون آوردن آسان دوربین مدار بسته/لنز به منظور تعمیر و سرویس، اشاره کرد. پنجره محفظه نگهدارنده باید از آن قابل جداسازی باشد و معمولا برای ساخت آن از پلی کربنات مقاوم در برابر تغییر شکل (MAR_restance) عوامل شیمیایی و ضدخش استفاده می شود. ضخامت این پنجره ها معمولا ۶٫۳۵ میلی متر است.

ترکیب های مختلفی از مجموعه دوربین/لنز/محفظه نگهدارنده برای نصب در کابین آسانسور استفاده می شود. در این ترکیب ها قسمت عقبی محفظه نگهدارنده دوربین به گونه ای طراحی شده است که در کنج تلافی دیواره های کابین با سقف قرار بگیرد و فضای کمتری از آسانسور توسط بخش جلویی آن اشغال شود. در آسانسور باید از لنزهای زاویه باز با فاصله کانونی ۳٫۵ میلی متر برای حسگر ۱٫۲ اینچی، فاصله کانونی ۲٫۸ میلی متر برای حسگر ۱٫۳ اینچی و فاصله کانونی ۲٫۱ ملی متر برای حسگر ۱٫۴ اینچی استفاده شود. با هر یک از این ترکیب ها تقریبا زاویه افقی میدان دید دوربین ۹۰ درجه و زاویه عمودی دوربین آن ۷۵درجه می شود.


در بعضی از آسانسورها از دوربین توکار استفاده می شود. برای استفاده از چنین دوربین هایی باید ۱) از یک دوربین کوچک استفاده شود و یا ۲) لنز و بخش پردازشی و کنترلی آن از هم جدا باشد ۳) استفاده از لنز زاویه قائم است. دوربین کوچکی با ابعاد 31,75*31,75*57,17 میلی متر روی دیوار کابین آسانسور یا سقف آن طوری نصب می شود که مسافران فقط لنز آن را می بینند. دوربین های که بخش فیلمبرداری آنها از بخش پردازشی جدا است در دیوار و یا سقف کابین آسانسور نصب می شود و میدان دید آنها محدود به لنزهایی با فاصله کانونی ۲٫۸ ۲٫۵ یا ۲٫۱ میلی متر می شود. معمولا حاشیه ویدئویی سیستم هایی که دوربین های آنها از لنزهای زاویه قائم استفاده می کنند سیاه می شود. اگرچه با استفاده از سیستم هایی با وضوح تصویر بالاتر این مشکل حل می شود اما در این سیستم ها قدرت پایین تشخیص چهره مسافران یک مشکل ذاتی است. معمولا دوربین ها را برای پنهان سازی پشت دیوارهای کاذب داخل کابین آسانسور و یا تزئینات داخلی آسانسور نصب می کنند.

سیستم ویدئوی حفاظتی آنالوگ با شش دوربین برای آسانسور و راهرو

در این مثال طراحی سیستم ویدئوی حفاظتی برای کنترل داخل آسانسور و راهروی منتهی به آن بررسی می شود. در سیستم ویدئوی حفاظتی این پروژه از تجهیزات زیر استفاده شده است: ۱) یک دوربین نصب شده در هر کابین آسانسور ۲) دو دوربین در راهرو ۳) چهار کابل مخصوص انتقال ویدئو از کابین آسانسور به اتاق کنترل ۴) یک سوئیچ، چهار بخش کننده، مالتی پلکسر، ۵) چهار نمایشگر: دو نمایشگر و دو نمایشگر در راهرو ۶) یکی دی وی آر ۷) یک چاپگر

ویدئوی دوربین های داخل کابین آسانسورها توسط دو نمایشگر نصب شده در راهرو به صورت چهارتایی نمایش داده می شود و از دو نمایشگر داخل اتاق کنترل برای نمایش ویدئوی دوربین های داخل کابین آسانسورها و دو دوربین نصب شده در راهرو استفاده می شود. از دی وی آر برای ذخیره و مدیریت ویدئوی دوربین ها استفاده می شود و تهیه نسخه چاپی صحنه های مدنظر نگهبانان به وسیله چاپگر انجام می شود.


ویدئوی فضای داخل کابین آسانسورها توسط دوربین های داخل کابین آسانسور (۴٫۳٫۲٫۱) فیلمبرداری می شود و از طریق بستر انتقال به چهار بخش کننده، سوئیچ یا مالتی پلکسر ارسال می شود. سپس این ویدئوها روی نمایشگرها نمایش داده می شوند و در صورت لزوم به وسیله چاپگر یک نسخه چاپی از آنها تهیه می شود. ویدئوی دوربین ها از طریق کابل های بسیار منعطفی انتقال می یابند که مسیر حرکت آسانسور کابل کشی شده اند. نقطه شروع کابل از بالای آسانسور و انتهای آن جعبه تقسیم های نصب شده در وسط مسیر حرکت آسانسور (H5/0) است. طول کابل لازم به اندازه طول مسیر حرکت آسانسور (H) است و برای اجرای کابل کشی از کابل کواکسیال استاندارد زوج تأیید شده یا فیبر نوری استفاده می شود. برق دوربین از پریز برق VAC220 سقف کابین تامین می شود. اگرچه روش اجرای این کابل کشی برای نصاب های حرفه ای و تعمیرکاران آسانسور روش آشنایی است، اما کابل کشی این سیستم ویدئوی حفاظتی کار راحتی نیست و گروه نصاب آسانسور باید اطلاع کاملی از نحوه نصب کابل داشته باشند. از آنجایی که با هر بار حرکت آسانسور کابل باید خم شود و پیچ و تاب بخورد برای بالا بردن عمر مفید کابل باید آن را از نوع بسیار منطقی انتخاب کرد. کابل کواکسیال RG59/U پرکاربردترین کابلی است که برای این کار استفاده می شود و مشخصات فنی لازم را دارد.

ادامه مقاله در قسمت دوم

راهنمای خرید کابل شبکه اترنت ( قسمت سوم )

منتشرشده در مقالات سایت
پنج شنبه, 11 خرداد 1391 ساعت 20:36


راهنمای خرید کابل شبکه اترنت

کابل های رشته و Solid Core

کابل های اترنتی که در شبکه های خانگی مورد استفاده قرار می گیرند، بیشتر رشته ای هستند تا Soild.

هر کابل رشته ای، از رشته های باریک مسی که به صورت زوج به هم تابیده شده که ضخامتشان از AWG22 به AWG24 رسیده، ساخته شده اند. در این نوع سیم کشی کابل، کابل به راحتی خم شده و Patch می شود.


کابل های استخوانی، دارای یک سیم مسی با ضخامت AWG22 به AWG24 هستند. این کابل ها سیگنال ها را به آسانی انتقال می دهند و برای مسیرهای طولانی بسیار مناسب هستند؛ اما انعطاف پذیر نیستند. خم شدن بیش از حد این کابل ها به آنها آسیب رسانده و باعث شکسته شدن کابل ها می شود. این کابل ها معمولا در داخل دیوار و یا نصب شبکه در مرحله ساخت و ساز یک ساختمان استفاده می شوند.

پوشش کابل شبکه

کابل های اترنت معمولا دارای روکش PVC هستند.

با این حال، به دلیل اینکه روکش PVC به هنگام سوختن گازهای سمی آزاد می کند، به ندرت در فضاهایی که دارای گردش هوا توسط دستگاه های هواساز هستند، استفاده می شوند.

در واقع، برخی از استانداردها، استفاده از این سیم ها را در این مکان ها منع کرده اند و به جای این کابل ها از کابل پلنیومی استفاده می شود. پلنیوم یک نوع پوشش کابل نیست، کابل های پلنیومی معمولا با PVC یا تلفنی که در اثر سوختن دود کمتری از خود ایجاد کنند، ساخته شده اند.


کابل های اترنت پلنیومی به ندرت در شبکه های خانگی مورد استفاده قرار می گیرند، و به طور کلی گران تر از کابل های PVC هستند.

کابل های aerial duct،Outdoor،Aremored، و direct burial در مقابل اتفاقات محیطی درجه محافظتی بالاتری داشته و در محیط های خشن قابل استفاده هستند.

روکش این کابل ها، از ورود آب یا مواد خارجی به داخل بدنه کابل جلوگیری کرده و به گونه ای طراحی شده است که در اثر اتفاقات محیطی، پوشش کابل مقاومت بیشتری داشته باشد و حتی الامکان سیم های مسی داخل کابل دچار آسیب دیدگی نشود.

به علاوه، این کابل های با دوام، در برابر سایش و زنگ زدگی نیز مقاوم هستند. این کابل ها از لحاظ دوام و سختی پوشش متنوع هستند. با این حال، این کابل ها به ندرت برای شبکه های خانگی مورد استفاده قرار می گیرند.

در این میان کابل هایی نیز تولید می شوند که دارای پوشش های مقابل نور خورشید و سرما هستند و بیشتر جهت استفاده در فضاهای آزاد محیط های بیرونی طراحی شده اند.

انتخاب یک کابل شبکه مناسب

برای انتخاب یک کابل شبکه مناسب، ابتدا باید سرعت شبکه را مدنظر قرار دهیم. کابل Cat 5 و یا Cat 5E برای سرعت شبکه تا ۱۰۰ مگابایت در ثانیه کافی است،

اما کابل Cat 6 برای سرعت های بالاتر در نظر گرفته می شود.

گام بعدی تعیین طول کابل مورد نیاز است. سیگنال، در کابل های بلندتر دچار افت می شود، اما کابل های کوتاهتر سیگنال را سریع تر و بدون تخریب عبور می دهند. برای فواصل ۱۰۰ متر و بیشتر از ۱۰۰ متر، کابل های Cat 6 یا Cat 6a مناسب هستند. کابل Cat 5E برای فواصل ۱۰۰متر و یا کمتر از آن، و کابل Cat 5 برای فواصل کمتر از ۲۰ متر پیشنهاد می شوند. در نهایت، در گام آخر باید Connector مناسب برای کابل انتخاب شود.


در مجموع می توان گفت کابل های Cat 5E و straight،Cat 6 through، رشته ای،زوج سیم به هم تابیده بدون روکش،و کابل های روکش دار pvc برای استفاده در شبکه های خانگی مناسب هستند.

جمع بندی

یافتن کابل شبکه مناسب در زمان راه اندازی یک شبکه خانگی بسیار مهم و ضروری است. انتخاب یک کابل مناسب تفاوت های زیادی ایجاد می کند. سرعت شبکه،طول کابل، و نوع کابل از عوامل مهم به هنگام خرید کابل به شمار می آیند. برای ارتقاء یک شبکه، کابل Cat 6 بسیار مناسب است، این نوع کابل برای بروزرسانی در آینده بسیار مناسب است.

راهنمای خرید کابل شبکه اترنت ( قسمت دوم )

منتشرشده در مقالات سایت
سه شنبه, 02 خرداد 1391 ساعت 20:12

راهنمای خرید کابل شبکه اترنت

ادامه مقاله قسمت دوم

کابل شبکه

ساختار کابل شبکه

کابل شبکه یا Ethernet،در گونه های مختلفی ساخته شده است. ساختارهای ساده تر این کابل در شبکه های خانگی مورد استفاده قرار می گیرد؛ برخی اصطلاحات مورد استفاده در این پیرامون به شرح زیر می باشند.


کابل زوج سیم به هم تابیده بدون روکش (UTP) و کابل زوج سیم به هم تابیده روکش دار (STP)

همانطور که در مطالب قبل اشاره شد، کابل اترنت معمولا از چهار جفت سیم به هم تابیده مسی ساخته شده است.

کابل ها را می توان به دو گروه زوج سیم بدون روکش (UTP) و زوج سیم روکش دار (STP) طبقه بندی کرد.

کابل های زوج سیم به هم تابیده روکش دار، برای جلوگیری از تداخل با دستگاه های دیگر و به طور کلی کارایی بالاتر طراحی و ساخته شده اند.


با این حال، این نوع کابل ها به ندرت در شبکه های خانگی مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین این کابل ها بسیار گران تر از کابل های UTP هستند. در مواردی استفاده از این کابل ها توصیه می گردد که قرار است کابل شبکه در محیطی که به لحاظ فرکانسی نویزی آلوده است مورد استفاده قرار می گیرد. شایع ترین مورد استفاده از کابل شبکه STP زمانی است که کابل شبکه از مسیری عبور می کند که کابل برق هم از همان مسیر عبور کرده است.

راهنمای خرید کابل شبکه اترنت ( قسمت اول )

منتشرشده در مقالات سایت
سه شنبه, 02 خرداد 1391 ساعت 15:31

راهنمای خرید کابل شبکه اترنت 

دوربین مدار بسته

کابل شبکه (اترنت) برای اتصال سیمی کامپیوتر به شبکه، مودم و روتر مورد استفاده قرار می گیرد. کابل اترنت، داده را از طریق جفت سیم های مسی به هم تابیده یا سیم های (Solid Core استخوانی) که به کانکتورهای RJ-45 متصل می شود، انتقال می دهند. این زوج کابل های به هم تابیده از چهار جفت سیم مسی به هم پیچیده مسی ساخته شده اند.

در برخی موارد، تنها از دو زوج سیم مسی (۴رشته) برای انتقال اطلاعات استفاده می شود، اما در کابل هایی که سرعت انتقال اطلاعات بالاتری دارند، هر چهار جفت سیم (۸رشته) مورد استفاده قرار می گیرند. در اغلب موارد اتصالات سیمی با ثبات تر و مورد اعتمادتر از اتصالات بی سیم هستند. همچنین می توان از انواع مختلفی از کابل ها برای کاربردها و مسافت های متفاوت استفاده کرد.


در اغلب کابل های شبکه (Ethernet) با افزایش مسافت سیگنال ها افت پیدا می کنند. همچنین نوع کابلی که استفاده می شود، بر سرعت و اتصال شبکه تأثیر بسزایی دارد، از این رو مهم است که برای هر کاربرد خاص، کابل مناسبی انتخاب شود.

انتخاب یک کابل شبکه مناسب، به نوع شبکه، سرعت، مسافت، ناحیه پوشش داده شده و عملکرد کابل وابسته است.

انواع کابل شبکه

امروزه کابل های شبکه گوناگونی در بازار یافت می شوند. این کابل های متنوع، معمولا در دسته بندی های مشخصی قرار می گیرند، همچنین این کابل ها را می توان از طریق انواع پلاگ های استفاده شده در آنها از یکدیگر متمایز نمود.

دسته بندی کابل اترنت

دسته بندی کابل های شبکه توسط انجمن صنایع الکترونیک و انجمن صنعت مخابرات (EIA / TIA) مشخص شده است. این دسته بندی براساس عملکرد و کارایی هر کابل، سرعت، فرکانس شبکه و یا همان پهنای باندی که پشتیبانی می کند تعیین شده است.


جدول زیر حاوی مختصری از رایج ترین کابل های شبکه است.


انواع کابل شبکه

در اکثر شبکه های قدیمی تر از کابل Cat3 استفاده شده و امروزه این نوع کابل به راحتی در دسترس نمی باشد. این کابل شبکه، از MHz16 پهنای باند، ۱۰ مگابیت در ثانیه اتصال شبکه پشتیبانی می نماید، همچنین از کابل Cat3 می توان برای سیستم های تلفنی و Voice استفاده نمود.

Cat 3

کابل Cat5 در شبکه های قدیمی تری که از کابل Cat3 استفاده شده است، کاربرد دارد با این تفاوت که از پهنای باند MHz100 و سرعت ۱۰۰ مگابیت در ثانیه پشتیبانی می نماید.

Cat 5

کابل Cat 5E نسخه بهبود یافته و شایع تر کابل Cat5 است. همچنین این کابل در عین حالی که سرعت انتقال اطلاعات را افزایش می دهد، از نظر اقتصادی نیز به صرفه می باشد. کابل Cat 5E از تداخل الکترومغناطیسی جلوگیری کرده و از سرعت شبکه 1000/100/10 مگابیت بر ثانیه و از پهنای باند MHz100 تا MHx400 پشتیبانی می نماید. کابل شبکه Cat 5E با سرعت ۱۰۰۰ مگابیت در ثانیه به عنوان کابل شبکه Gigabit اترنت نیز مرسوم است. در این کابل از هر چهار جفت سیم به هم تابیده برای انتقال داده استفاده می شود.

Cat 5E

کابل Cat6 با تمام کابل های دیگر سازگار است. این کابل شبکه مانند کابل های Cat 5E هستند، اما دارای سیم های ضخیم تری هستند. کابل شبکه Cat6 با نام کابل Gigabit Ethernet مرسوم شده اند. کسانی که فکر ارتقاء کابل های شبکه خود هستند، باید بدانند که اگر از کابل های Cat6 استفاده نمایند، نیازی بروزرسانی مجدد کابل های شبکه در آینده ای نزدیک نخواهند داشت. به هنگام نصب این کابل ها در شبکه هایی با سرعت ۱۰ گیگابایت در ثانیه، می توان از کابل های CAT6 برای مسافت هایی تا ۶۰۰ متر و از کابل های Cat a6 برای مسافت هایی تا ۱۰۰ متر استفاده نمود.

Cat 6

کابل Cat7 با عنوان کابل Class نیز شناخته شده است. این کابل، پهنای باند تا MHz ۶۰۰ پشتیبانی می نماید، اما برای شبکه های خانگی مناسب نیست.


همانطور که در جدول بالا ذکر شد، کابل Cat 5E رایج ترین کابل بین کابل های شبکه بوده و از نظر اقتصادی نیز به صرفه می باشد.

سوکت های کابل شبکه

کابل های شبکه، در هر پایانه خود دارای یک سوکت می باشند. نوع سوکت و یا اتصال هر کابل به نحوه استفاده از آن وابسته است. معمول ترین کابل ها رایج با عنوان Straigh-through شناخته شده اند.


سیم های رنگی کوچکتر که کابل را تشکیل می دهند، دارای یک ترتیب رنگی یکسان از جهت چپ به راست می باشند. این کابل ها، برای اتصال دو دستگاه مختلف مانند یک کامپیوتر به یک هاب یا سوئیچ، یا یک روتر به یک سوئیچ استفاده می شود. یک کابل Crossover، ترتیب رنگی متفاوتی در دو انتها دارد. این نوع کابل برای اتصال دو دستگاه مشابه به یکدیگر بدون استفاده از سوئیچ شبکه است. به عبارت دیگر، یک کابل Crossover برای اتصال مستقیم یک کامیپوتر به یک کامپیوتر دیگر، و یا اتصال یک سوئیچ به سوئیچ دیگر مورد استفاده قرار می گیرد.


امروزه با توجه به تغییر فن آوری در پورت اترنت کامپیوترها یا سوئیچ ها، عموما نیازی به استفاده از کابل Crossover وجود ندارد.

ادامه مقاله در قسمت دوم




پاسخ به ۱۲ سوال رایج دربارهIP POWER (قسمت دوم)

منتشرشده در مقالات سایت
یکشنبه, 29 ارديبهشت 1392 ساعت 21:06

پاسخ به ۱۲ سوال رایج دربارهIP POWER

دوربین مدار بسته

ادامه مقاله از قسمت اول

۷ـ حداکثر فاصله بین دستگاه POE و تجیهزات تأمین انرژی چقدر است؟

رونی پنینگتون مدیر BROOKLYN توضیح می دهد که: هنگام استفاده از ساختارهای کابلی، استانداردهای POE، حداکثر فاصله را ۱۰۰متر (بیش از ۳۰۰فوت) در نظر می گیرد. در مقایسه با سیستم های آنالوگ، سیستم های IP کمی بیشتر به برنامه ریزی نیاز دارند. در آنالوگ فاصله اهمیت چندانی ندارد زیرا با RS485 تا هزاران فوت می شد فاصله داشت. محدودیت فاصله بیشتر به دلیل مقدار الکتریسیته مورد نیاز یک دستگاه جانبی است و انتقال داده ها، ارتباطی با محدودیت فاصله ندارند.


جان اولیور، معاون ارشد بازاریابی LIFE SAFETY POWER، به نصابان توصیه می کند که دستگاه های POE MID-SPAN را در نزدیکی مرکز یک ساختمان قرار دهند، تا در صورتی که فاصله آنها با تجهیزات تأمین انرژی بیشتر از ۱۰۰ متر شود، مشکلی پیش نیاید.

۸ـ آیا می توان از یک توسعه دهنده (extender) جهت افزایش فاصله بین دستگاه POE MID- SPANو دستگاه هایی که نیاز به انرژی دارند استفاده کرد؟

توسعه دهنده یک دستگاه اضافه شده به همراه استاندارد CAT5E است که بیش از ۱۰۰متر فاصله را پوشش می دهد تا دسترسی به فن آوری را افزایش دهد. هرچند، که دستگاه POE MOD-SPAN توان کامل خود را فراتر از ۱۰۰متر انتقال نمی دهد، اما فروشندگان بایستی برای جزئیات درباره مشخصات سازنده، مشورت کنند.

۹ـ آیا می توانم از تمام پورت های بر روی دستگاه POE، با توان خروجی کامل استفاده کنم؟

هولند توضیح می دهد که پاسخ بستگی به تولید کننده دارد. برای مثال برخی از محصولات با چهار پورت و یک درجه بندی ۳۰ وات ممکن است قادر به انتقال وات کامل به هر پورت باشد در حالی که محصولات دیگر فقط ممکن است قادر به ارائه ۳۰ وات در مجموع باشند.


۱۰ـ آیا نیازی به منبع تغذیه بک آپ برای دستگاه poe است؟

به نظر هولند این پاسخ نیز به تولید کننده بستگی دارد. برخی از دستگاه های poe mid-span دارای توانایی بک آپ هستند در حالی که باقی این امکان را ندارند و لازم است که به یک UPS جداگانه متصل شوند.

۱۱ـ POE کنترل شده و UPS تحت کنترل چیست؟

از مزایای دیگر سیستم مبتنی بر IP این است که اطلاعات بیشتری را می توان در سراسر شبکه در مقایسه با سیستم های آنالوگ با یکدیگر مرتبط نمود. سیستم های POE و UPS کنترل شده از این قابلیت برای ارسال هشدار در مورد سیستم استفاده می کنند. هولند می گوید: امروزه دیگر با این ارتباطات موجود، کسی که می خواهد سیستم را یکپارچه کند، عموما می تواند به نقاط ضعف و قدرت سیستم قبل از مالکیت آن پی ببرد. کاربران مجاز نیز می توانند از یک مرورگر وب برای بررسی وضعیت سیستم بهره مند شوند.


۱۲ـ SNMP چیست؟

SNMP مخفف پروتکل مدیریت شبکه ساده است. این استانداردی است که برای فعال کردن مدیران شبکه های کامپیوتری برای برقراری ارتباط با دستگاه های شبکه و بالعکس آن، جهت انجام عملیات و اهداف تعمیر و نگهداری ایجاد شده است. همچنین زمینه ساز سیستم های کنترل شده UPS و POE می باشد و اخیرا انجمن صنعت امنیت در حال کار بر روی نسخه جدیدی از استاندارد طراحی شده به شکل خاص، برای صنعت امنیت فیزیکی است.

آلن پیش بینی می کند که SNMP واژه ای خواهد شد که فروشندگان امنیتی مجبور خواهند شد که با آن آشنا شوند.

این ۱۲ سوال، برخی از چالش های رایج جهت تأمین الکتریسیته برای محصولات امنیتی دوربین های IP را بیان می کند. از آنجا که استفاده از محصولات IP تنها در صنعت امنیت به شدت افزایش یافته انتظار می رود که نیاز به توانایی ها و قابلیت های جدید بیشتر از پیش ادامه یابد.

دفتر مركزى شركت آراد تصوير

آدرس:تهران ،خیابان ولی عصر بالاتر از میدان ولی عصر،خیابان فرشید ، پلاك ٨ ، طبقه ۳ ، واحد۱۵

شماره تلفن های: ۸۸۸۰۶۹۵۰ - ۸۸۹۸۶۲۲۸ - ۸۸۹۸۶۲۲۷ - ۰۲۱ 

با ما در تماس باشید

نظر کاربران

  • انتشارات نشر جنگل

    شرکت آراد تصویر دوربین های با کیفیتی برامون نصب کردند که هم قیمت خوبی داشت وهم از خدمات خوبی برخورداره خواستم تشکری کرده باشم.
  • داروسازی بهوزان

    دوربین هاتون خیلی خوب بود از نصب سریع و خوبتون ممنونیم.
  • هواپیمایی قشم

    پس از کلی جستجو شرکت آراد تصویر رو پیدا کردیم و با خرید دوربین هامون از این شرکت و عملکردش راضی هستیم.
  • ایران بورچین

    با اونکه یکسال از نصب دوربین هایی که برامون نصب کردید میگذره اما هنوز کیفیتش مثل روز اولشه خواستم تشکری کرده باشم.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4